Volg ons

04/360.90.70
info@lesgrottes.be

Van 1e februari tot 30 november 2018
Elke dag vanaf 10 uur

Chauve Souris

De Grotten van Remouchamps

Fauna

De vleermuis

Deze koddige dieren hebben altijd al tot de verbeelding gesproken en doen dat overigens nog steeds. Vleermuizen leven ‘s nacht, hebben vleugels, zijn half vogel en half muis. Zij worden altijd, of toch meestal, vliegend voorgesteld in een nacht met volle maan, terwijl de grond verhuld zit in een dikke mist. Het is maar een stap naar de duistere wereld van Dracula...
Een uitgebreide soort. Er zijn heel wat soorten vleermuizen (meer dan 900!) en ze worden opgedeeld in twee morfologisch verschillende families: de rhinolophidae (of hoefijzerneuzen) en de vespertilionidae (of gladneuzen). Ons land telt 18 soorten, maar toch kennen we deze dieren slecht. Naast het feit dat ze stilaan verdwijnen, zorgen hun gewoonten ervoor dat ze moeilijk te observeren zijn.
De droom van Icarus. Afgezien van enkele buideldieren en eekhoorns die tussen boomtakken kunnen zweven, is de vleermuis het enige zoogdier dat kan vliegen. De bovenmatig lange armen en de vingerkootjes vormen de basis van de vleugel. Een transparant membraan verbindt de poten om zo een efficiënte vleugel te vormen. Sommige vleermuizen kunnen een snelheid halen van 100 km/u. De vlucht van dit zoogdier vraagt om een aangepaste lichaamsbouw. Naast zijn klein lichaam en zijn belangrijk vleugeloppervlak, beschikt de vleermuis over krachtige borstspieren en een hart dat drie keer groter is dan bij een even groot zoogdier dat op de vaste grond leeft.
Vliegen met sonar. De vleermuis vliegt ‘s nachts en zend geluidssignalen uit met een hoge frequentie om zich te oriënteren en obstakels te vermijden. Die ultrasone geluiden weerkaatsen op voorwerpen en prooien (bijna 100 signalen per seconde). Dat noemt men echolocatie. De vleermuis vangt de echo’s op met zijn zenuwstelsel en zijn zeer goed ontwikkelde zenuwcellen. Het dier kan op die manier een soort golvenlandschap samenstellen.



Een bedreigde soort. Er zijn verschillende oorzaken. Om te beginnen hebben pesticiden en insecticiden de voedselketen overhoopgehaald. Vleermuizen kenden een hoog sterftecijfer door de vergiftiging van hun prooien. Een andere oorzaak is hun gekrompen habitat. Hagen en onderhout aan de rand van de velden zijn verpieterd. Oude schuren zijn verdwenen of werden herbouwd met isolatielagen. In de zomer zoeken de vleermuizen kapconstructies op, ruimtes onder de nok. In de winter zoeken zij rustige en vochtige plekken op: de grotten. Tijdens de overwintering neemt hun lichaam de temperatuur aan van zijn omgeving. De minste verstoring kan nefast zijn: het dier ontwaakt en verbruikt meteen veel vetten: een energie die onmisbaar is om de winter door te komen.


De Niphargus

De Rubicon die door de grot van Remouchamps stroomt, herbergt in holen levende schaaldieren en de meest karakteristieke is de Niphargus (een geslacht van vlokreeften). Deze blinde en wit doorschijnende garnaal meet tussen 1 cm en 3,5 cm. Hij voedt zich met klei, levende of dode prooien en plantenafval.


Klimaat

Het volstaat om enkele tientallen meter door te dringen in de grot om afgesloten te zijn van de dagelijkse temperatuurwisselingen. Iets verder in de grot krijgt men een temperatuur die het hele jaar constant is, tussen 8° en 10°C.
Opgelet : voorzie warme kleding en aangepaste schoenen.

Le niphargus

De Grotten van Remouchamps

Kom en ontdek dit
majestueuze Waalse erfgoed

04/360.90.70of

e-mail